یقینا "قرآن كريم" که از اساسی ترین منابع اسلام است از تحريف لفظى (جابجاى الفاظ و عبارات يا حذف و زيادت بر آن) مصون مانده ، و به صراحت برخى آيات قرآن و ضرورت بين مسلمين و روايات منصوصه از زيادت و نقصان به اعجاز اله، در امان مانده است. البته این بدان معنا نیست که تحريف و انحرافی در مسلمين از مسير اصلى خويش؛ يعنى مسيرى كه قرآن و رسول (ص) پيش روى او گشودند، صورت نگرفته است.

قرآن و پيامبر (ص)، امت اسلامى را به معصومين‏(ع) ارجاع داده اند و عترت معادل قرآن قرار گرفته است. از اين رو صحيح‏ترين و دقيق‏ترين تفاسير و تبيين‏ها براى قرآن و سيره ی نبوى (ص) را بايد نزد ايشان جويا شد نه ديگران. پس هر چه با قرآن و سنت؛ يعنى سيره ی متواتر نبى اكرم (ص) و نصوص ائمه ‏(ع) مطابقت داشته باشد صحيح و قابل تبعيت و اطاعت است.

پس از ميان آراء مختلف و نحله‏ها و ملل مختلف تنها يكى حق است و آن همان مکتب اهل بیت است.