از آنجا كه در سؤال فوق به نحو كلى و بدون تعيين مصاديق، تعارض غيبت با نظريه‏ى امامت مطرح شده؛ لاجرم بايد عناوينى از وظايف امام را ذكر كنيم و سپس تطابق يا عدم آن را با غيبت، مورد تحليل قرار دهيم.

امامت كه همان ادامه‏ى سير نبوت تنها با فرق عدم نزول وحى است؛ عهده‏دار جميع وظايف نبى مى‏باشد كه مهم‏ترين آنها عبارتند از:

1. اقدام براى برقرار حكومت الاهى و رها نمودن مردم از سلطه‏ى حاكمان جور. از آنجا كه قيام و حكومت يك فرآيند اجتماعى، به رهبرى شخصى مورد پذيرش مردم است؛ لذا نمى‏توان از رهبر جامعه خواست كه در هر شرايط و اوضاعى از زمانه براى به دست‏گيرى حكومت اقدام كند. لذا مى‏بينيم كه رسول اكرم (ص) در دوران قبل از هجرت، هرگز اقدام به چنين عملى نكردند و اين خللى برنبوت ايشان نداشته و حاكى از نا به سامانى اجتماعى آن روزگار است. دوران غيبت امام داوزدهم نيز همانند صدر اسلام، دورانى پرتكاپو و سراسر جنجال و فتنه مى‏باشد. پس تقاضاى قيام از امام دوازدهم، پيش از آماده بودن بسترهاى اجتماعى، خواستى نابخردانه است. از سوى ديگر مى‏بينيم كه بزرگترين ويژگى ايشان، قيام براى عدل و داد، عنوان شده است. پس غيبت حضرت منافاتى با وظيفه‏ى اول او نداشته و نشانه‏ى دين گريزى و سستى مردم در پذيرش حكومت اسلامى است.

2. تبيين معارف الاهى و ارشاد مردم. این دومين وظيفه ی امام است كه گاهى به نحو مستقيم و گاهى غير مستقيم انجام مى‏شود. همان گونه كه پيامبر اسلام، به خاطر سختى‏ها و حتى عدم امكان دسترسى مردم به خود حضرت؛ مردان باتقوا و آگاه به امور اسلام را براى تبيين معارف الاهى و ارشاد مردم، روانه مى‏كردند. اين نيز همان كارى است كه امام عصر (عج) با نصب نايبان يا سفراى خاص در عصر غيبت صغرى و نايبان عام در دوران غيبت كبرى انجام دادند. اينها جمله‏اى از وظايف امام است كه عدم تعارض غيبت امام دوازدهم، با اين امور، به اثبات می رسد. اما فوايد و بركات امام، بسى فراتر از وظايف ايشان است كه منحصر در امام حاضر يا غايب نمى‏باشند.

بايد گفت كه امام، جان جهان و مدار گردش زمين و آسمان است. به نحوى كه خاندان رسول اكرم (‏ص) فراوان فرموده‏اند كه اگر امام در زمين نباشد زمين ساكنان خود را خواهد بلعيد.

امام، سبب متصل ميان زمين و آسمان و مجراى نزول بركات الاهى است. دعاى او مستجاب و نياتش سراسر خير و بركت است. اين مطلب در زيارات ائمه هدى، بسيار مورد اشاره قرار گرفته است.

بندگان خدا دشمنانى قسم خورده دارند كه سركرده‏ى آنها ابليس است. امام (ع) نيز با تصرف قدسى خويش در نفوس آدميان، آنها را از افتادن به بسيارى از منجلاب‏ها نجات داده و هدايتشان مى‏كند. اينها همه گوشه‏هايى است از فوايد و بركات امام غايب كه به طور كلى در روايت معروف پيامبر اكرم (ص) تحت عنوان خورشيد پشت ابر، ياد شده است و مردم بدون آن كه حضرتش را به عنوان امام ببينند، دايماً از فيض وجودش بهره‏مند مى‏شوند.