از آن رو كه پرسش فوق بسيار كلى و مجمل است؛ بر آن شديم تا اشاره‏اى كوتاه به زندگانى، اخبار غيبى و علايم ظهور حضرت حجت (عج) داشته باشيم.

نام او "م ح م د" است و القاب بسيارى چون قائم، منتظر، صاحب العصر و... دارد. پدر بزرگوارش امام حسن عسكرى (ع) و مادرش نرجس است. او در سال 255 ه ق در سامرا به دنيا آمد.

بايد گفت كه زندگى امام عصر (عج) از چهار دوره تشكيل شده است. دوره‏ى اول كه از تولد تا غيبت صغرا است، پنج سال و اندى طول كشيده و شناساندن آخرين امام و تبيين فلسفه‏ى غيبت از مهم‏ترين رويدادهاى اين دوره است.

دوره‏ى دوم نيز از سال 260 ه ق، تا 329 ه ق است و عصر غيبت صغرا ناميده مى‏شود. در اين دوران كه ارتباط امام (عج) با مردم محدود شده است، وسيله‏ى ارتباط حضرت با شيعيان، نواب يا سفراى خاص حضرت هستند كه تعداد آنها چهار نفر بوده است. در اين محدوده‏ى زمانى مردم به صبر، اتحاد و تقوا دعوت شده و براى غيبت كبرا امام، آماده مى‏شوند.

دوره‏ى سوم ، پس از فوت على بن محمد سمرى، آخرين نايب امام (عج)، آغاز مى‏شود و تا ظهور حضرت ادامه دارد. در اين عصر، ارتباط مستقيم مردم با امام قطع مى‏شود، ولى هميشه تحت عنايات او هستند. اين دوره، دوره‏ى انتصاب نايبان عام يا فقهاى شيعه از جانب امام (عج) مى‏باشد.

دوره‏ى چهارم كه عصر طلايى زمين است، با تمام شدن غيبت كبرا، در يك صبح جمعه، از مكه مكرمه آغاز مى‏شود و بيچارگان و زيرپا افتادگان، نفسى تازه مى‏كنند. آن عصر، روزگار شايستگان است نه مستعمران و مستكبران. دوره‏اى كه تنها ملاك برترى تقوا و عمل صالح است، نه ثروت و مقام يا هر چيز ديگر. پايان اين دوره با شهادت امام ‏(عج) پس از حكومتى در حدود بيست سال خواهد بود كه زمينه ساز رجعت به پاكى‏ها و مهربانى‏ها است.

اما آيات مربوط به امام دوازدهم، در قرآن كريم، كم نيست. مثل آيه‏اى كه خداوند در آن وعده‏ى حكومت جهانى و پيروزى كامل اسلام بر تمام اديان را مى‏دهد. روايات نيز در اين باره متعدد هستند به نحوى كه شهيد صدر (ره) مى‏گويد: مجموع روايات مربوط به حضرت مهدى (عج) در منابع شيعه و سنى، بيش از شش هزار روايت است. از جمله روايت پيامبر اكرم (ص) كه مى‏فرمايند: مهدى از فرزندان من است، براى او غيبتى است... و پس از آن مى‏آيد و زمين را پر از عدل و داد مى‏كند. همان گونه كه از ظلم و جور پر شده است.

براى ظهور او نشانه‏هاى غير قطعى زيادى در روايات آمده است از جمله:

1. خروج مردى هاشمى 2. بر پا شدن پرچم‏هاى سياه در خراسان 3. جنگى جهانى و...

اما برخى نشانه‏ها هستند كه از آنها به عنوان نشانه‏هاى قطعى ظهور ياد مى‏شوند كه عبارتند از:

1. جنبش ارتجاعى سفيانى 2. نداى روح بخش آسمانى 3. قتل نفس زكيه و....