بعثت پيامبر اكرم (ص) و گسترش اسلام، علاوه بر تحولات عظيمى كه در دنيا از آن زمان تا كنون ايجاد نموده است، مقام و منزلت و نقش زن در خانواده و جامعه را وارد مرحله‏اى جديد نمود به گونه‏اى كه با قبل از آن به هيچ وجه قابل مقايسه نيست.

در دوران قبل از اسلام، در جوامع مختلف به زن تنها به عنوان وسيله‏اى براى دفع و اشباع شهوات مرد، كار در منزل، تولید مثل، شيردهى و كارگرى بى اراده و اختيار در منزل نگريسته و هيچ گونه حقوق انسانى براى او قايل نبودند و... كه با انتقال به يكديگر، در نهايت به عنوان ارث، كارگرى براى خانه ی وارث مى‏گشت. در برخى موارد هم، چشم نگشوده، در زير خاك پنهانش مى‏كردند، اما اسلام به زن بسان مرد، از نظر شخصيت و كرامت انسانى نگريست و نفقه و مهر او را بر عهده‏ى مرد نهاد و او را شريك زندگى او نمود كه نه تنها خود ميراث مرد نيست، كه از او ارث هم مى‏برد و بسان مرد مى‏تواند در عرصه‏هاى دينى و فرهنگى و حتى نظامى و اقتصادى با حفظ شؤون و كرامت خويش حضور يابد و مثمر ثمر واقع شود و به تعالى برسد. نمونه ی بارز آن، حضور دو بانوى نمونه اسلام حضرت زهرا و حضرت زينب (ع) در عرصه‏هاى مختلف خانوادگى و اجتماعى است.

ظهور و حكومت حضرت مهدى (عج) نيز بسان بعثت رسول (ص) تحولات عظيمى را در پى خواهد داشت و از جمله زن امروز را كه با آب و رنگى مدرن‏تر به دوران جاهليت باز گردانده شده است، وارد مرحله ی جديدى از كرامت و شخصيت خواهد نمود. حال كدام فعاليت‏ها و مسئوليت‏هاى حكومتى در اختيار زنان لايق و كاردان قرار خواهد گرفت، امرى است كه تا شاهد آن نباشيم، قضاوت در مورد جزئيات آن مشكل است؛ زيرا دانش و آگاهى ما به وقايع و حوادث آن زمان، از راه مراجعه به آيات و روايات است و جزئيات اين وقايع از طريق روايات به دست ما نرسيده است.