پاسخ به اين سؤال با تبيين فلسفه ی غيبت و مقوله‏ى انتظار و آثار و بركاتى كه بر وجود امام زمان (عج) در زمان غيبت مترتب است، ممكن مى‏گردد.

گفته مى‏شود از حكمت‏هاى غيبت آن است كه بيعت احدى در گردن آن حضرت نباشد و يا آن امام از خطر قتل نجات يابد . بدیهی است که این گونه حکمت ها اقتضا ندارند امام زمان (عج) قبل از ظهور متولد گردند، اما حكمت‏هاى ديگرى وجود دارد كه زنده بودن امام عصر (عج) را توجيه مى‏كند و چنين فوايد و آثارى بدون زنده بودن حضرت مهدى (عج) وجود نخواهد داشت.

أ) امامى كه بايد تمدنى نو بر ويرانه‏هاى تمدن‏هاى مادى بنا كند، بايد حامل كوله بارى از شناخت و تجربه باشد و چنين چيزى با ديدن فرار و فرودهاى تمدن‏ها و... در طول تاريخ ميسر مى‏شود.

ب) غيبت امام زمان (عج) وسيله‏اى است براى امتحان بندگان خدا. و آنچه كه ضرورت امتحان را تبيين مى‏كند، ضرورت امام زنده‏ى غايبى كه وسيله‏اى بشود براى اجراى اين سنت الاهى، را هم تبيين خواهد كرد.

ج) در كنار واژه‏ى غيبت امام زمان (عج) واژه ی انتظار قرار دارد. انتظار، هم موجب خودسازى فردى مى‏شود و هم خوديارى اجتماعى و اين دو گرچه با معتقد نبودن به امام زنده هم قابل دسترسى مى‏باشند، اما تأثير اعتقاد به امام زنده‏اى كه هر لحظه امكان دارد ظهور كند، در حصول اين دو اثر فردى و اجتماعى، دو صد چندان مى‏باشد.

بركات امام زمان (عج) در زمان غيبت: در روايات، امام زمان (عج) در دوران غيبت به خورشيد در پشت ابر تشبيه شده و از بركات اين خورشيد مواردى است كه در ذيل مى‏آيد:

1. زنده بودن فرمانده در ميدان جنگ موجب دلگرمى سربازان است و لذا زنده بودن امام زمان اميدبخش است.

2. نظارت امام زنده‏اى كه ناظر بر اعمال پيروان خود مى‏باشد، تأثير تربيتى ويژه‏اى بر افراد مى‏گذارد و موجب خودسازى مى‏گردد.

3. تمامى امامان معصوم (‏ع) و اوصياى الاهى كه خاتم آنان، امام زمان (عج) است در هر عصر و زمانى خزانه داران و گنجينه‏هاى علوم الاهى و مخازن اسرار و نگهبانان دلايل و اسناد دين مبين اسلام اند، خواه ظاهر و آشكار، يا مخفى و پنهان. از اين رو آرايش‏ها و پيرايش‏هاى كوته بينانه‏ى افراد و شاخ و برگ‏هاى افزون شده بر پيكره‏ى دين الاهى را زدوده و مفاهيم جاويد اسلامى را در شكل اصلى خود احيا و حفظ مى‏نمايند و "دين خاتم" را كه با "ختم و منقطع شدن هميشگى وحى" كامل شده است، به طور گسترده به عرصه‏ى زندگى وارد مى‏نمايد. و اين وظيفه‏ى بزرگ الاهى با وجود مبارك امام عصر (عج) تحقق مى‏يابد.

4. گروهى اين توان را دارند كه از ابرها بالا رفته و مستقيماً از شعاع خورشيد (امام مهدى) استفاده نمايند و در پرتو اين ارتباط، تدريجاً ساخته شوند و در پرورش آن گروه نهايى، سهيم باشند.

5. ما معتقديم كه امام زمان (عج) بر باطن و اعمال مردم ولايت دارد و در واقع، هدايت (سعادت و شقاوت) تحت نظر اوست و رساندن به مقصود از وظايف آن امام معصوم (عج) است و اين هم مستلزم آن است كه امام زمان (عج) زنده باشد.

6. انسان كامل، هدف آفرينش است و اگر روزى انسان كامل در روى زمين نباشد، زمين واژگون مى‏گردد و چه كسى جز امام معصوم (ع) مى‏تواند ادعا كند كه انسان كامل است.

7. براى ايجاد ارتباط بين عالم وحدت ذاتى و كثرت محضه، نياز به مظهرى است كه هم دستى در آن جا داشته باشد و هم دستى در اين جا؛ يعنى جامع بين حق و خلق باشند و مجراى فيض الاهى گردد و اين همان انسان كامل (حجت) است كه بايد در هر زمانى در روى زمين وجود داشته باشد.