دعا كردن براى سلامتى امام زمان (عج) از جمله دستورات شرعى است كه داراى حكمت است و لو اين كه علّت آن را ندانيم. از جمله حكمت‏ها موارد زیر را مى‏توان ذكر نمود:

1. دعا براى سلامتى آن وجود عزيز، عاملى است براى سلامتى آن حضرت و خدا مى‏داند كه بالاخره در هر زمانى عده‏اى براى سلامتى آن حضرت دعا مى‏كنند. لذا مى‏توان تضمين داد كه بالاخره امام زمان (عج) حفظ مى‏شود و اين تضمين به اين معنا نيست كه اگر كسى دعا نكند، حضرت سالم نمى‏ماند، بلكه شبيه تضمينى است كه خداوند در مورد دين خود نموده و دين خدا حفظ مى‏گردد و لو اين كه گروهى مرتد گردند.

2. دعا براى سلامتى شامل سلامت از بيمارى‏ها و ناراحتى‏های جزئى هم مى‏شود. آنچه قطعى است اصل بقای آن حضرت است، نه حتى آرامش و راحتى آن وجود عزيز، پس از اين جهت هم دعا مؤثر است و منافات با اراده ی خدا هم ندارد.