اساس تفکر شیعه و مأخذ تمام معارف شیعی قرآن کریم است.

قرآن کریم هم ظواهر آیات خود، هم گفتار و کردار، بلکه سکوت و تقریر رسول اکرم را حجت دانستهُ و به تبع آن، گفتار، رفتار و تقریر ائمه (ع) را حجت می داند.

علاوه قرآن حجیت استدلال عقلی را بیان نموده و نیز طریق کشف و شهود را مورد تأیید قرار داده است.

ره آورد این گونه تفکر در موارد زیر خلاصه می شود:

1. اعتقاد به وحدانیت خداوند متعال و تنزه ذات خداوند از صفات نقص، و آراستگی به صفات کمال

2. اعتقاد به حسن و قبح عقلی و این که عقل درک می کند که ساحت الاهی از انجام افعال قبیح منزه است.

3. اعتقاد به عصمت انبیای الاهی و خاتمیت رسول مکرم اسلام

4. اعتقاد به این که تشخیص و تعیین جانشینی پیامبر اکرم (ص) فقط از طرف خداوند و به واسطه پیامبر (ص) یا امام قبلی ممکن و میسر است و تعداد جانشینان پیامبر دوازده نفر هستند که اول آنها علی بن ابی طالب (ع) و آخرین آنها حضرت مهدی است که الان زنده و منتظر فرمان الاهی هستند.

5. اعتقاد به حیات پس از مرگ و رسیدن انسان به پاداش یا کیفر اعمال خود