»ولايت مطلقه‏ى فقيه« يك اصطلاح خاصّ فقهى است كه به حوزه‏ى اعمال ولايت و كسانى كه تحت ولايت قرار دارند )مولّى عليهم( نظر دارد و محدوديت در اين زمينه ها را انكار مى كند، ولى اين مصطلح هرگز به معناى نفى هرگونه محدوديت و ضابطه اى دراعمال ولايت از سوى فقيه نيست. فقيه نمى‏تواند بدون هيچ معيارى، تنها به ميل و اراده‏ى خويش در هر زمينه، نسبت به هر كسى حكم كند.