"مكر" به معناى تدبير و چاره انديشى در كارهاى خوب يا بد است و به همين جهت در قرآن نيز همراه با وصف "السَّيئ" به كار رفته است.

مكر الاهى: آيات متعددى كه "مكر" را به خدا نسبت مى‏دهند، منظورشان تدبير كلّى خداست. چون او مالك تدبير است، و هيچ تدبيرى از دايره‏ى تدبير او خارج نیست. لذا خداوند تبارك و تعالى فوق هر تدبير كننده‏ى است كه: «اللَّه خير الماكرين» و خداوند تبارك و تعالى مى‏فرمايند: «پيش از آنان نيز كسانى طرح‏ها و نقشه‏ها كشيدند، ولى تمام طرح‏ها و نقشه‏ها از آن خداست. او از كار هر كس آگاه است و به زودى كفّار مى‏دانند سرانجام نيك در سراى ديگر از آن كيست!» اين آيه صراحت دارد كه تدبير كلّى مال خداست و تدبير ديگران در مقابل تدبير خدا كارى از پيش نمى‏برد.