تمام صحابه با هم دشمن نبوده و در راستای رسیدن به خلافت تلاش نمی نمودند، بلکه تعداد اندکی از آنها که به هر دلیل در رأس امور قرار گرفته بودند، اختلافاتی با هم داشتند که این تنها گفتۀ شیعه نیست بلکه در کتب اهل سنت هم به آن اشاره شده است. آنها هر چند اختلافاتی هم داشتند ولی نقاط مشترک فراوانی نیز در میانشان یافت می شد و ما اعتقاد نداریم که آنان دوباره کافر و بت پرست شدند، بلکه در مراحلی از انجام دستورات پیامبر(ص) سرپیچی نمودند و در نهایت اسلام انسان ها و فتوحات فراوان را کوچکترین دلیلی برای همدلی میان آنان نمی دانیم. گسترش اسلام به دلیل جذابیت تعالیم اسلامی بوده است و افراد ساکن در مناطق فتح شده بدون در نظر داشتن رفتار مهاجمان و تنها با بررسی آموزه های دینی جذب اسلام گردیدند.