 |
|
بنام خداوند بخشنده مهربان ۱۳۸۷ چهارشنبه ۲۹ آبان |
|
 شماره سؤال : # 345امتیاز سؤال: تاریخ ارسال سؤال :: ۱۳۸۵ سه شنبه ۳ مردادتاریخ ارسال جواب : : ۱۳۸۶ يکشنبه ۱۲ اسفند اسم: منصور قربانی تحصیلات: دکترا مذهب : محب اهلبیت (ع) سن: 46 جنس: Female شغل: پزشك کشور: ایران موضوع: قرآن --> تفسير نام محقق: مدير سايت ارسال به دوستان  با توجه به آیۀ 30 سورۀ بقره: "و اذقالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَليفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فيها مَنْ يُفْسِدُ فيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُون"، حضرت آدم (ع) خلیفۀ رب بود یا خلیفةالله؟  چون در آیۀ 31 سورۀ بقره، رمز و راز برگزیدن انسان به عنوان خلیفه را علم به همۀ اسمای الاهی بیان کرد و فرمود: "علّم آدم الاسماء کلّها" و اسمی که دربردارندۀ همۀ اسما بوده و همۀ اسما جلوۀ آن است، اسم "الله" است. انسان خلیفۀ خداست نه خلیفۀ رب؛ زیرا ربّ یکی از اسمای الاهی و جلوهای از اسم "الله" است. با توجه به این که اولاً: مراد از اسما، حقایق عالیه ای است که همۀ حقایق عالم از آن نشأت گرفته و حقایق عالم، اعم از غیب و شهود را شامل میشود. ثانیاً: تعلیم اسما به معنای اعطای آنها به انسان است. ثالثاً: حقیقت الاهی در کسوت آنها ظاهر و متجلی میشود، پس در حقیقت، انسان جلوه گاه همۀ اوصاف الاهی و عهدهدار همۀ کارهای خدایی و خلیفۀ کامل الاهی بر ماسویالله است. نظر شما : |
 |
