شفاعت به معنای تقویت و نیرو بخشیدن به شخص ضعیف است و شفیع به کسی گفته می‌شود که نیازمند را کمک کند و او را به حد اعتدال و عدم نیازمندی برساند.

شفاعت در روز قیامت مخصوص خداوند است و به افراد دیگری نیز این اجازه داده شده است که از دیگران شفاعت کنند. از روایات فراوانی که در این زمینه وارد شده، معلوم می شود که شفیعان در روز قیامت فراوان اند. از جملۀ آنها انبیای الاهی، علما، شهدا، ملائکه، مؤمنان، اعمال صالح، امامان معصوم و قرآن اند.

كسى لياقت شفاعت شدن را دارد كه علاوه بر اذن الاهى، به خدا و پیامبران الاهى و روز رستاخيز و آنچه خدا بر پيامبرانش نازل فرموده، از جمله حقانيت شفاعت، ايمان راستين داشته باشد و اين ايمان را تا آخر عمر حفظ كند.