انسان بايد ابتدا از راههایی که در رساله های عملیه برای تشخیص مجتهد اعلم تعیین کرده اند[1] تحقيق و تفحص كند تا مرجع اعلم را بشناسد و پس از تشخيص اعلم از او تقليد كند، و لذا تقليد اگر از روى موازين شرعيه نباشد صحيح نيست.[2]

بعبارت دیگر اگر از این راهها تحقيق و تفحص نکرد و مرجعی را انتخاب کرد و بعداً ثابت شد مرجعي كه انتخاب كرده بود، اعلم نبوده و ديگري اعلم بوده است، اعمالى كه به تقليد غير منطبق با موازين شرعى از مرجع ديگرى انجام يافته، اگر منطبق با فتواى كسى كه هم اكنون بايد از او تقليد كنيد، باشد، محكوم به صحت و موجب برائت ذمه است، و الّا قضاى آنها بر شما واجب است.[3]

در این زمان چون تشخیص اعلم مشکل بوده است اساتید و مدرسین حوزه های علمیه بیش از ده نفر از مجتهدین عالی مقامی را که از نظر علمی تقریبا همه در یک سطح هستند ، معرفی نموده و اعلام کرده اند تقلید از هریک از این افراد صحیح است[4].