در پاسخ به اين سؤال چنين مى‏توان گفت:

1. از مجموع آيات و روايات استفاده مى‏شود كه كشته شدن جوان تازه به بلوغ رسيده (غلام)، حادثه‏اى اتفاقى و يا عملى كه از ميل نفسانى و يا غضب نشأت گرفته باشد، نبوده است.

2. قرآن كريم، از حضرت خضر عليه السلام به عنوان بنده‏اى از بندگان خود كه مشمول رحمت و علم خاص الهى، نام مى‏برد.

3. كشته شدن آن جوان به دست حضرت خضر عليه السلام، به دستور و حكم خداوند متعال صورت پذيرفته است.

4. بدون اينكه گفتگو و مشاجره‏اى خاص ميان حضرت خضر عليه السلام و آن جوان انجام پذيرفته باشد، حضرت خضر عليه السلام با آگاهى و عمد اقدام به كشتن او نموده و عمل وى، كارى اتفاقى نبوده است.

5. پدر و مادر جوان كشته شده، از مؤمنانى بودند كه خداوند عنايت ويژه‏اى به آنان داشت و حضرت خضر عليه السلام از مبتلا شدن آنان به عصيان و گمراهى، توسط آن جوان در خشيت بود. زيرا وجود اين فرزند، سبب كفر و فساد و ضررهاى بيشترى در آينده مى‏شد.

6. از آيات مربوط به اين جريان و رواياتى كه از امامان معصوم‏عليهم السلام به دست ما رسيده است، استفاده مى‏شود كه خداوند اراده فرمود به جاى اين جوان، فرزند دخترى به پدر و مادر او بدهد تا نسل‏هاى زيادى از او به درجه‏ى نبوت برسند. بر اساس همين نقل‏ها، هفتاد پيامبر از همان يك دختر، قدم به عرصه‏ى وجود نهادند و وجود اين پسر، مانعى از نزول اين بركات الهى بود.

7. جوان مذكور، گرفتار كفر شديدى بود؛ به گونه‏اى كه هيچ اميدى به تأثير نور هدايت الهى در آن وجود نداشت و مُهر لجاجت و انكار و نپذيرفتن ايمان بر قلب او زده شده بود، هرچند كه در ظاهر، فردى پاك به نظر مى‏رسيد.[i]

به ديگر سخن، مى‏توان گفت: جرم جوان، كفر و يا ارتداد فطرى بود و جزاى چنين امرى قتل مى‏باشد.

8. كشته شدن جوان، فوايد و نتايج فراوانى را به همراه داشت كه برخى از آنها عبارتند از: محفوظ ماندن ايمان پدر و مادر او؛ جلوگيرى از ناراحتى‏هايى كه پدر و مادر جوان به خاطر احساسات و عواطف خانوادگى دچار آن مى‏شدند؛ سربلند بيرون آمدن از امتحان و قضا و قدر الهى؛ رسيدن به خيرى (دختر) كه با كشته شدن جوان تحقق پذيرفت؛ آگاهى حضرت موسى از اسرار و علوم غيبى و حقايق باطنى؛ اجراى حدود الهى به دست حضرت خضر عليه السلام؛ جلوگيرى از سنگين شدن پرونده‏ى سياه أعمال جوان به خاطر كارهايى كه در آينده مرتكب آن مى‏شد (از جمله: گمراه نمودن پدر و مادر و اذيت آنان) و... .[ii]