در اين كريمه از "كتاب مبين" مرحله‏اى از علم الاهى است كه سبب صدور افعال الاهى مى‏شود و قبل از خلق و حين آن و پس از آن موجود است و مراحل قبل از پيدايش هر موجودى و تحولات حادثه بر آن و آثار آن پس از عدمش را همه ثبت و ضبط نموده و حفظ مى‏نمايد، لذا از آن با عناوين ديگرى چون لوح محفوظ و ام الكتاب و امام مبين، كتاب حفيظ و... نيز ياد شده است، كه هر يك با اعتبارى خاص بر آن اطلاق مى‏شوند.

از اين رو گرچه در برخى ديگر از آيات - كه با "وحى" و "نزول" و... همراه هستند - كتاب مبين همين قرآن است، اما در اين كريمه (انعام،59) و امثال آن، مراد قرآن كريم نمى‏باشد، گرچه قرآن كريم هم از آن جا استنساخ شده است!

"رطب" و "يابس" دو متناقض‏اند كه كل موجودات به نحوى تحت يكى از اين دو مندرجند. از اين رو اين تعبير كنايه از كل موجودات مى‏باشد. پس آيه كريمه در صدد بيان عموميت علم الاهى نسبت به كل موجودات چه قبل و چه پس از پيدايش و حتى انعدام ظاهرى آنها است؛ و رطب و يابس اشاره به موجودى خاص ندارند.